اشکم ز هجر روي تو خوناب شد حسين , مويم ز غصه رشته مهتاب شد حسين. هر جا کنار آب نشستم ز داغ تو , از بس که سوختم جگرم آب شد حسين. جانسوز تر ز داغ تو ديگر کسي نديد , خورشيد هم ز داغ تو در تاب شد حسين...
نوشته شده در سه شنبه 17 دی1387ساعت 10:44 توسط بهروز |