پنجره باز و بسته كن ياد هوای ابری و ابرهای دل شكسته كن پنجره باز و بسته كن ياد پرنده آسمان نسيم ريشه بسته كن در پی پاره تنم زخمی و دربه در منم لالام و در سكوت خود بر سر و سينه می زنم روزی نمی رسد كه من به دوری تو خو كنم خواب تو را عزيز من چگونه آرزو كنم
نوشته شده در یکشنبه 29 مهر1386ساعت 17:7 توسط بهروز |