با سلام به همه دوستان خوبم

از اينكه به وبلاگم سر مي زنيد ونظر ميديد ممنونم

این روزا حال وهوای محرمه منم به نوبه خودم تسلیت میگم.

دوستان شرمنده كه نتونستم زودتر از اينها وبلاگ رو آپ كنم

امروز من از دانشگاه فارغ اتحصيل شدم ولي با اين حال خيلي ناراحتم جون اصلا دوست ندارم از درس جدا بشم ولي سعي خودم رو مي كنم كه دوباره ادامه تحصيل بدم

امروز به ياد اون روزي افتادم كه قبول شده بودم دانشگاه اونم كجا؟ شهرستان بم

جقدر خوشحال بودم كه دانشگاه قبول شدم ولي اصلا فكرشو هم نمي كردم كه بم اينجوري بشه

همون شهر بمي كه من با دوستام و هم كلاسيهام مگفتيم و مي خنديديم ولي خدا خواست كه اينجوري بشه الان هم هيج كاري از دست من بر نمياد

ولي وقتي كه فكرشو ميكنم به خودم ميگم اي كاش منم به همراه اون دوستان بسيار خوبم كه جونشونو توزلزله از دست دادن ميرفتم دوستان بسيار خوبي همجون مجتبي ورحمان و دوست و استاد بسيار خوبم مرحوم اقاي مينايي ودهها دوست ديگر

واقعا وقتي به يادشون ميافتم اشك تو جشمام جمع ميشه

قبر معين و ميلاد دو برادر نوجوان که در زلزله جانشان را از دست داده‌اند و نوشته روی آن واقعا من رو متاثر كرد. روی آن نوشته است خدايا؛ من فقط سيزده سال داشتم مصلحت در چی بود که هم آغوش خاکم کردی. و روی ديگری نوشته، خدايا؛ من صدها آرزو داشتم مصلحت در چی بود که هم آغوش خاکم کردی.

در آن سوی بهشت زهرای بم مادری که در کنار قبر فرزندانش نشسته و گريه سر داده و از روزگار شکايت دارد که فرزندانش را از او گرفته است.                                                                 

آری آری زندگی زيباست،

 زندگی آتشگهی ديرينه پابرجاست،

 گر بيافروزيش رقص شعله‌اش در هر کران پيداست،

 ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست.